Ferrochroom wordt op basis van zijn koolstofgehalte geclassificeerd in ferrochroom met een hoog-koolstofgehalte, inclusief ferrochroom van oplaadkwaliteit (C kleiner dan of gelijk aan 10%), ferrochroom met gemiddelde-koolstof (C kleiner dan of gelijk aan 4,0%), ferrochroom met laag-koolstofgehalte (C kleiner dan of gelijk aan 0,5%) en micro-ferrochroom met koolstof (C kleiner dan of gelijk aan 0,15%). Andere veelgebruikte typen zijn onder meer silicium-chroomlegeringen en ferrochroomnitride. Ferrochroom wordt voornamelijk gebruikt als legeringsadditief bij de staalproductie, en wordt historisch toegevoegd in de latere stadia van de raffinage. Het smelten van staalsoorten met een laag-koolstofgehalte, zoals roestvrij staal, maakt echter het gebruik van ferrochroom met een laag- of micro-koolstofgehalte noodzakelijk, wat leidt tot een aanzienlijke uitbreiding van de productie van geraffineerd ferrochroom.
Dankzij verbeteringen in de staalproductieprocessen, zoals de AOD-methode (zie gietlepelraffinage), wordt koolstofferrochroom (voornamelijk ferrochroom van laadkwaliteit) in de oven gebruikt voor de productie van roestvrij staal. Daarom is alleen de toevoeging van ferrochroom met een laag- of micro-koolstofgehalte in de latere stadia nodig om de samenstelling aan te passen. Bijgevolg is de focus van de ferrochroomproductie verschoven naar de raffinage van koolstofferrochroom.
